Tag Archives: nasa

A Traveler’s Guide to Mars – William K. Hartman

Een Lonely Planet voor Mars

Auteur: William K. Hartmann
Uitgever: Workman Publishing
Gepubliceerd: 21 augustus 2003
ISBN: 0761126066
Bespreking: Frans Blok

William K. Hartmann is een veteraan van de Amerikaanse planetaire wetenschap. Hij studeerde in de jaren zestig bij de bekende Nederlands-Amerikaanse astronoom Gerard Kuiper, ontwikkelde zich tot een autoriteit op het gebied van de datering van buitenaardse landschappen en was direct betrokken bij diverse Mars-missies waaronder Mariner 9 en Global Surveyor.

Traveler's guide to Mars

Een aantal jaren geleden waagde Hartmann zich aan een roman over Mars maar dat was niet zo’n succes: in het boekenoverzicht kreeg zijn Mars Underground als enige slechts twee rode bolletjes.

Met zijn nieuwe boek, a Traveler’s Guide to Mars, maakt Hartmann echter alles goed. Dit is, voor de komende jaren, het populair-wetenschappelijke standaardwerk over de Rode Planeet.
De hele opzet van het boek, het formaat en de indeling, en de manier van schrijven doen sterk denken aan de befaamde reisgidsen van uitgeverij Lonely Planet. Het belangrijkste verschil is dat deze Mars-reisgids veel mooier geïllustreerd is, met foto’s van Viking en Global Surveyor, met fragmenten van de bekende MOLA-hoogtekaart, maar ook met foto’s van Mars-analogieen op Aarde, gemaakt door de auteur zelf. Verder blijkt Hartmann ook verdienstelijk te kunnen schilderen.

Uiteraard komen de grote bezienswaardigheden als Valles Marineris en Olympus Mons uitgebreid aan bod. Maar zoals het hoort in een echte Travel Survival Kit brengt de schrijver zijn lezers ook “off the beaten track”, naar minder bekende plaatsen als de Bakhuysen-krater en de Nanedi-vallei, of intrigerende verschijnselen als de White Rock of de Inca City.

In “My own Martian Chronicles”, korte episodes tussen de hoofdstukken door, beschrijft Hartmann bijzondere momenten uit zijn eigen carrière. Ook geeft hij zijn mening over onder andere de media-gekte rond Het Gezicht.

Hartmann behoort zeker niet tot de mensen die denken dat robots beter geschikt zijn dan astronauten om Mars te onderzoeken. Op verschillende plaatsen in het boek pleit hij voor bemande expedities. Er is, aldus Hartmann, een splitsing in de weg naar de toekomst: de beschaving zal ineenstorten of de mensheid zal Mars bereiken. De komende eeuw is in zijn visie cruciaal: gaan we door onze eindige energie en grondstoffen te besteden aan het opblazen van elkaars steden of kunnen we onze provinciale Aardgebonden ruzietjes lang genoeg opzij zetten om ons druk te maken over onze gemeenschappelijke toekomst? De Traveler’s Guide to Mars is aanbevolen leesvoer voor hen die kiezen voor de tweede optie en voor hen die nog twijfelen…

The Martian Race – Gregory Benford

Auteur: Gregory Benford
Uitgever: Aspect
ISBN: 0446608904
Bespreking: Frans Blok

Is er een X Prize mogelijk voor een reis naar Mars? We kennen het succes van de Ansari X Prize en er is zelfs een Tricorder X Prize. In de volgende bespreking doen we uit de doeken hoe Gregory Benford in zijn Science Fiction boek The Martian Race een X-prize naar Mars in een spannen verhaal giet.

The Martian Race Gregory BenfordGregory Benford heeft een indrukwekkend curriculum vitae. Hij is schrijver van een groot aantal sciencefiction-romans, winnaar van prijzen als de Nebula- en Campbell-Awards en zelfs van een literatuurprijs van de Verenigde Naties. Maar hij is ook hoogleraar natuurkunde aan de Universiteit van Californie, en adviseur van de NASA, het Witte Huis en het Amerikaanse ministerie van Energie. En sinds de oprichting in 1998 maakt hij deel uit van het Steering Committee van de Mars Society. Gezien die laatste functie is het natuurlijk niet verwonderlijk dat ook hij een bijdrage heeft geleverd aan de stroom Marsboeken van de afgelopen jaren. The Martian Race is vrij recent; de eerste druk is nog geen jaar oud. Het verhaal speelt in de niet al te verre toekomst, in 2018, om precies te zijn. De regeringen van een aantal industrielanden hebben, onder leiding van de Verenigde Staten, een prijs uitgeloofd van 30 miljard dollar voor het eerste team astronauten dat op Mars een aantal vastgelegde wetenschappelijke onderzoeken uitvoert. Op het eerste gezicht lijkt dat een absurd idee, maar het uitloven van prijzen voor gedurfde ondernemingen heeft een lange geschiedenis. De Portugezen deden het al in de vijftiende eeuw, in de twintigste eeuw werden door het uitloven van prijzen een paar luchtvaartmijlpalen bespoedigd, en op dit moment is er de X-prize voor de eerste herbruikbare raket die binnen twee weken drie passagiers in de ruimte brengt.

In The Martian Race gaat de strijd tussen een Amerikaans consortium, met wat Russische inbreng, en een Europees-Chinese combinatie. De Amerikanen voeren in feite het Mars Direct-plan uit van Robert Zubrin, die een klein gastrolletje heeft in het boek. De Euro-Chinezen wagen het met nucleaire technologie. De competitie tussen de twee organisaties plaatst het Marsonderzoek in het middelpunt van de belangstelling van de Aardse media. Ook het verhaal heeft baat bij het wedstrijdelement; het onderzoek zelf echter heeft er wel wat onder te lijden.

De ontwikkelingen worden gezien vanuit het perspectief van Julia Barth, de enige vrouw in het Amerikaanse team. Vrouwen zijn de laatste jaren aan een opvallende, en wat ons betreft ook verheugende, inhaalmanoevre bezig. Nadat de verovering van de ruimte decennialang ook in de sciencefiction een mannenzaak was, kiezen steeds meer schrijvers voor vrouwelijke hoofdpersonen.

Van alle Marsromans is The Martian Race wel het meest gebaseerd op hedendaagse technologie en dat is een van de fascinerende kanten van het boek: het dagelijks leven in en om de “hab” wordt zo levendig beschreven dat de lezer het gevoel krijgt er zelf bij te zijn.

Boeiend zijn ook de speculaties over een complexere vorm van leven dan de microben die doorgaans als het meest waarschijnlijk worden beschouwd. Tegelijkertijd vereist de wetenschappelijke uitleg over deze onderwerpen bij de lezer wel een zekere basiskennis.

Door allerlei onverwachte ontwikkelingen blijft het tot het einde toe spannend wie de race zal winnen. En om de pret niet te bederven verklappen we hier de afloop niet….

André Kuipers terug op aarde

Na 193 dagen in de ruimte te hebben verbleven is André Kuipers weer terug op aarde. De Soyuz-capsule maakte een terugreis volgens het boekje en landde netjes op de beoogde plek in Kazachstan.

Zes en een halve maand in de ruimte is bijna een heenreis naar Mars en zo op de beelden te zien heeft dat hun lichamelijke fitheid geen goed gedaan. Een punt dat we echt moeten oplossen als we naar Mars willen. Kuipers verbleef in het Internationale Ruimtestation en werd daar in december 2011 gebracht door een Russische Soyuz. Het Internationale Ruimtestation is een samenwerking tussen onder andere Amerika, Rusland, de EU, Canada en Japan.


“Beelden via de NOS van een weinig fitte André Kuipers”

De terugkeer van André Kuipers zal zeker extra aandacht krijgen in het licht van de extra bezuinigingen op de overheidsuitgaven op het gebied van de ruimtevaart. Vooralsnog vieren de veilige landing van André. Deze foto van de NASA-website laat dat nog een prachtig zien:

André Kuipers
“Bron: NASA”